شيوع سوءمصرف و اعتياد به مواد و برخي عوامل مرتبط در دانش‌آموزان سال آخر دبيرستان و پيش‌دانشگاهي شهر كرمان در سال 80-1379

ضياءالديني, حسن (2006) شيوع سوءمصرف و اعتياد به مواد و برخي عوامل مرتبط در دانش‌آموزان سال آخر دبيرستان و پيش‌دانشگاهي شهر كرمان در سال 80-1379. Journal of Kerman University of Medical Sciences, 13 (2). ISSN 1023-9510

[img]
Preview
Text
640-1262-1-PB.pdf - Published Version

Download (222kB) | Preview
[img]
Preview
Text
abstract640.pdf - Published Version

Download (262kB) | Preview
[img]
Preview
Text
title640.pdf - Published Version

Download (133kB) | Preview

Abstract

هدف: اين مطالعه به منظور بررسي شيوع سوءمصرف و وابستگي به مواد و ارتباط آن با برخي فاكتورهاي دموگرافيك, رفتاري, نگرشي و آگاهي دانش‌آموزان صورت گرفت. روش بررسي: اين پژوهش به صورت مقطعي (Cross sectional) انجام شد. نمونه پژوهش را تمام دانش‌آموزان سال آخر دبيرستان و پيش‌دانشگاهي شهر كرمان تشكيل مي‌دادند كه به روش سرشماري مورد بررسي قرار گرفته و پرسشنامه پژوهشگر – ساخته‌اي كه روايي و پايايي آن مورد بررسي قرار گرفته و قابل قبول بود جهت گردآوري داده‌ها, استفاده شد. پرسشنامه بين 3500 دانش‌آموز توزيع شد، 3318 نفر (8.94%) پرسشنامه را تكميل كردند. داده‌هاي حاصله با استفاده از نرم‌افزار SPSS-10 مورد تجزيه و تحليل قرار گرفت. در آناليز آماري داده‌ها از آزمون t و مجذور خي و Odds Ratio for Trend استفاده شد. يافته‌ها: 62.58 درصد دانش‌آموزان را پسران و 38.41 درصد را دختران تشكيل مي‌دادند. 5.26درصد پسران و 5.11درصد دختران سابقه حداقل يك بار مرتبه مصرف مواد را داشتند. شيوع مصرف مواد در پسران به ترتيب الكل 2.16، ترياك 7.11، آرام‌بخش‌ها 7.9، حشيش 3.8، مواد نيروزا 2.8، شيره 7.7، LSD 5.8 و هروئين 5.5 درصد و در دختران ترياك 1.5، الكل 5.4، مواد آرام‌بخش 4.4، حشيش 8.2، مواد نيروزا 2.8، شيره 6.2 و LSD 2 درصد بود. در تمام موارد شيوع مصرف توسط پسران به طور معني‌دار بيشتر از دختران بود (0001.0>P). مشخص گرديد كه جنس مذكر مي تواند به عنوان يك عامل خطر در كاهش فواصل مصرف برخي از مواد مخدر مطرح باشد، يعني پسران نسبت به دختران در فواصل زماني كوتاه تري به مصرف مواد مي‌پردازند (005.0>P) اما اين رابطه در مورد پاية تحصيلي معني دار نبود. تمايل به ترك در پسران (8.40 درصد) بيش از دختران (2.26) و اين اختلاف معني‌دار بود. بيشترين گزينه انتخابي براي ترك, خود درماني و براي حل مشكل اعتياد بيشترين گزينه, مراجعه به يك دوست صميمي و در مرحله بعد پدر و مادر بوده است. فراواني آموزش گرفته شده در پسران بيشتر از رئيس مدرسه و معلم پرورشي و كمترين آموزش دريافتي از معلم آموزش بهداشت بوده است. نتيجه‌گيري: سوءمصرف مواد در سنين جواني به طور جدي بالاست. جدا از مواد مخدر و الكل توجه به ساير مواد نيز الزامي است. شيوه آموزش سازمان يافته همراه با پس خوراند نتايج حاصله مي‌تواند كمك كننده باشد. نقش جدي‌تر معلمين بهداشت مدارس بايستي مورد توجه قرار گيرد. با توجه به تمايل به ترك لازم است تمهيدات لازم براي آگاهي و جلب نظر مصرف‌كنندگان براي مراجعه به مراكز قابل اطمينان جهت ارائه خدمات مشاوره‌اي و توان‌بخشي و سم‌زدايي انجام شود.

Item Type: Article
Subjects: R Medicine > R Medicine (General)
R Medicine > RJ Pediatrics
Depositing User: fatemeh karami karami
Date Deposited: 26 Jan 2016 15:22
Last Modified: 26 Jan 2016 15:22
URI: http://eprints.kmu.ac.ir/id/eprint/24908

Actions (login required)

View Item View Item