شيوع هيپرگليسمي ناشي از استرس در بيماران مراجعه كننده به بخش اتفاقات نوزادان و كودكان بيمارستان نمازي شيراز در سال 75-1374

كرمي فر, حمدالله (2014) شيوع هيپرگليسمي ناشي از استرس در بيماران مراجعه كننده به بخش اتفاقات نوزادان و كودكان بيمارستان نمازي شيراز در سال 75-1374. Journal of Kerman University of Medical Sciences.

[img]
Preview
Text
290-637-1-PB.pdf - Published Version

Download (153kB) | Preview
[img]
Preview
Text
abstract290.pdf - Published Version

Download (162kB) | Preview
[img]
Preview
Text
title290.pdf - Published Version

Download (183kB) | Preview

Abstract

هدف اين مطالعه تعيين شيوع و بررسي ويژگي هاي باليني همراه با هيپرگليسمي ناشي از استرس در بين بيماران مراجعه كننده به بخش اتفاقات نوزادان و كودكان بود. بيماراني كه از مرداد ماه 74 تا پايان تيرماه 75 به بخش اتفاقات نوزادان و كودكان بيمارستان نمازي دانشگاه علوم پزشكي شيراز مراجعه و نياز به نمونه گيري خون داشتند به صورت آينده نگر از نظر هيپرگليسمي (قند پلاسما بيشتر يا مساوي 150 ميلي گرم در دسي ليتر) تحت پيگيري قرار گرفتند. در كل 1620 بيمار در محدوده سني 3 روزه تا 16 ساله در نمونه پژوهش قرار گرفتند. دامنه تغييرات قند پلاسما از 20 تا 593 ميلي گرم در دسي ليتر بود. 206 مورد (12.7%) هيپرگليسمي داشتند كه شيوع ناشي از استرس به طور مشخص در موارد زير داراي اختلاف معني دار بود: 1) شيوع هيپرگليسمي در گروه هاي سني نوزادان (20.1%)، شيرخواران از يك ماه تا 2 ساله (22.2%)، كودكان 6-2 ساله (9.8%) و 12-6 ساله (3.2%) و نوجوانان 12-16 ساله (5.1%) (P < 0.001) و 2) مبتلايان به بيماري حاد (27.3%) و بيماري مزمن (6.8%) (P < 0.001) و 3) بيماراني كه داراي كم آبي (دهيدراتاسيون) شديد بودند (75.9%) در برابر آنها كه دچار كم آبي شديد نبودند (10.4%) (P < 0.001) و 4) در آنها كه طي بيماري اخير تشنج داشتند (29.71%) با آنها كه تشنج نداشتند (10.65%) (P < 0.001) و 5) در كساني كه طي بيماري اخير به اسهال و استفراغ مبتلا بودند (40.3%) با آنها كه اسهال و استفراغ نداشتند (9.1%) (P < 0.001) و 6) آنها كه علايم حياتي ناپايدار داشتند (44.3%) با آنها كه علايم حياتي ناپايدار نداشتند (7.5%) (P < 0.001) و 7) در بيماران بستري در بخش هاي مراقبت ويژه نوزادان (80%)، مراقبت ويژه كودكان (62.5%) با بخش اتفاقات نوزادان (21.8%) (P < 0.02). بنابراين هيپرگليسمي ناشي از استرس يك پديده باليني نسبتا شايع در اورژانس هاي كودكان مي باشد كه به نظر نمي رسد با بيماري خاصي همراه باشد ولي به طور معني داري با شدت و حاد بودن بيماري و وضعيت هيدراتاسيون بيمار تغيير مي كند.

Item Type: Article
Subjects: R Medicine > R Medicine (General)
R Medicine > RC Internal medicine > RC0321 Neuroscience. Biological psychiatry. Neuropsychiatry
R Medicine > RJ Pediatrics
Depositing User: fatemeh karami karami
Date Deposited: 23 Dec 2015 08:03
Last Modified: 23 Dec 2015 08:03
URI: http://eprints.kmu.ac.ir/id/eprint/23016

Actions (login required)

View Item View Item